30 Oordenkings oor die Wese en die Raad van God

DOOD VIR DIE SONDE, LEWEND VIR CHRISTUS?

 

Lees: Rom. 6:1-14

 

“…dat julle wel vir die sonde dood is, maar lewend is vir God in Christus Jesus, onse Here.” – Rom. 6:11

 

 

 

In Rome het daar kort na die ontstaan van die gemeente ‘n ernstige dwaalleer kop uitgesteek. As gevolg van die verskriklike losbandigheid van die heidene in die stad, het sommige gelowiges in die gemeente onder die druk geswig en self in die sonde geval. Hulle het hulself getroos dat dit nie eintlik so erg was nie. Die liggaam, het hulle gesê, behoort aan die aarde. Maak nie saak hoe ons leef nie, ons sal in elk geval in die hemel kom. In die eerste vers van hoofstuk 6 spreek Paulus hierdie opvatting aan met die vraag: “Kan ons nou maar aanhou sonde doen, en redeneer dat God se genade in elk geval die sonde vergewe?” Die antwoord is: Nee, beslis nie. Die gelowiges het deel aan Christus se verlossing, maar dit mag ons nie onverskillig maak nie. In vers 3 en 4 sê hy: As ons in Christus se naam gedoop is, dan is dit asof ons saam met Hom begrawe is, en net soos wat Hy uit die dood opgestaan het en lewe, so lewe ons ook. Dit beteken dat Christus vir ons sonde gesterf het en dat ons dankbaar moet wees. As ons harte vol is van die dankbaarheid teenoor die Here omdat Hy ons verlos het, kan ons nie anders as om dit uit te leef nie. As u die Here waarlik liefhet, sal u nie anders wil as om erns te maak met jou dankbaarheid teenoor Hom nie. Ons kan nie net met die mond bely dat ons die Here liefhet nie; dit moet in ons dade uitmond. Kan jy getuig dat jy vir die sonde dood is, en lewe vir Christus? Dis ‘n noodsaaklike proses van geestelike groei wat die Bybel heiligmaking noem.

 

Gebed: Here, leer my om vir u te lewe en nie vir die wêreld nie. AMEN.

Bykomende Skrifgedeelte: Kol. 2:20-3:17